Lara/Antalya: Ik proefde het authentieke Turkije

Terug van weg geweest, letterlijk en figuurlijk. Want het is toch alweer even geleden dat Mark op culinaire ontdekkingstocht ging. Ok, ok er moet bij gezegd het was ditmaal ‘gewoon’ een vakantie, maar een echte foodie is nooit in volle rust en slaat alles op in lichaam en geest. Afgelopen september betrof de reis het zonnige Lara in Turkije en als echte Nederlander deed ik dat all-in.

Nu is een all-in resort natuurlijk niet de perfecte graadmeter om Turkije’s finest te proeven, want je wordt ondergedompeld in luxe en de meest uiteenlopende gerechten. Maar als je ook nog wat uitstapjes maakt om het echte Turkije te leren kennen, dan snuif je de heerlijke geuren op van verse kruiden op de markt en verse vis welke zo uit de Middellandse Zee wordt gehengeld. Als een echte local begaf ik mij met vriendin in de drukte op zoek naar het échte Turkije. En dat hebben we geweten, met gevaar voor eigen leven gingen we met een busje de bergen in en bezochten het centrum en de oude haven van Antalya.



De streek waarin Antalya zich bevindt staat bekend om de landbouw en dat is onderweg te zien aan het grote aantal kassen (welke we vanuit ons vliegtuig bij aankomst al in grote getalen zagen staan). De tomaten, pepers en talloze groenten komen rechtstreeks van het land en worden aan de weg verkocht. Na een klein half uurtje rijden stoppen we bij het huis van een oudere Turkse dame die ons authentieke gözleme laat proeven. Een bladerdeeg gerecht welke ditmaal gevuld werd met spinazie en feta, maar honderden varianten kent. Op ambachtelijke wijze zien wij hoe zij binnen een handomdraai heerlijke hapjes tevoorschijn tovert, met toch niet de meest moderne middelen voor handen. Zo zie je maar; een goede kok kan overal koken.

Na een warme begroeting en vele malen dank rijden we verder naar het oude centrum van Antalya (Kaleici), waarbij de oude haven op het programma stond. En bij een haven denk ik meteen aan vis. Onze mond viel van verbazing open toen wij het aanbod zagen wat er in de haven te verkrijgen was. Na een korte wandeling waarbij je de restanten ziet van de oude stad komen wij Can tegen, een lokale visser welke met een zelf gefabriceerde barbecue tegen een kleine vergoeding de verse vis live voor je bereid! Wij zochten een mooi visje uit en heel puur en met simpele ingrediënten kregen wij een feestmaal voorgeschoteld.


Als toetje gingen wij op zoek naar baklava, maar dan niet op de commerciële manier zoals deze bij honderden kraampjes in doosjes werd aangeboden. Nee, wij lieten ons door de gids informeren en belanden via schitterende, maar steile steegjes in een échte Turkse bakkerij waar wij mochten kijken naar het productieproces van baklava, waarbij wij op het eind de honing mochten toevoegen (of bedruipen). Om je vingers bij af te likken!

De grande finale bezoeken we op de terugweg: de Düden waterval welke met zijn op het water weerkaatsende druppels en zonneschijn zorgt voor een constante regenboog. Dit is dan ook een fantastische plek om je volle maag even tot rust te laten komen en te genieten van het uitzicht.



Nu gingen wij voor onze welverdiende rust naar Turkije om te genieten van zon, zwembad en lekker eten. Dat hebben we allemaal gevonden, maar wie ooit naar een resort gaat wees eens zo ondernemend, verdiep je in de cultuur en ga eens op zoek naar het culinaire Turkije buiten de poorten van je hotel. Je zal verbaasd zijn hoe gastvrij je ontvangen wordt in de huizen of bakkerijen van de lokale Turken. Zo zie je ook nog eens wat van het land in plaats van de bar en het zwembad.

Görüşürüz (tot ziens!)